• Ann - Seriously Food Tailer

Een culinair orgasme bestaat dat écht?

Updated: Aug 5

Een bezoekje aan Willem Hiele stond al lang op mijn verlanglijstje. En toen mijn zus @greetinhollywood me begin dit jaar vanuit LA vroeg “Zeg heb jij al van Willem Hiele gehoord? Blijkt een goede chef te zijn en die gaat hier voor mij iets klaarmaken” zag ik letterlijk groen van jaloezie. En of ik wist wie hij was. Er is veel over hem geschreven toen zijn boek uitgekomen is. Waarschijnlijk heeft dat ook voor de nodige jaloezie gezorgd, want succes is in ons kleine Belgenlandje nog steeds taboe. Ik sprak daar onlangs nog over met Sven van de Would Be Chef en hij dacht er net zo over. Je mag hier precies geen succes hebben en dat vooral niet tonen. Maar terug naar Hiele. Samen met een van mijn long lasting vriendinnen en foodlover Ann Dejonghe maakten we al lang plannen voor een bezoekje aan Koksijde. Een drukke agenda en corona beslisten er anders over. Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen ik in juli een tafeltje vast kon krijgen en vertrok met hoge verwachtingen richting zee. De zon was alvast van de partij. Waze bracht ons perfect op tijd, zelfs 10 min te vroeg - voor zij die me goed kennen een grote uitzondering:):):) - tot aan de oude vissershoeve van Hiele. Het was duidelijk aangegeven in de bevestigingsmail: de chef start graag op tijd en eigenlijk heeft hij groot gelijk. Ik ben soms wat nonchalant qua timing, maar na wat ik bij Hiele beleefde, ga ik nooit nog te laat komen. Promised:):):)


Beetje raar om ergens met je masker binnen te komen, maar ik probeer de regeltjes zo goed mogelijk te volgen en heb dus mijn meest trendy maskertje bovengehaald. Thx @IsabelleMalvaux. Het zit écht perfect… en ik kan er tenminste in ademen.

We zaten naast de piano. Leuke plek en er was hier duidelijk rekening gehouden met de afstandsregeltjes. Er zaten nog 3 andere koppeltjes. Ik was super blij om eindelijk nog eens mensen te zien!!! En gelukkig viel het gezelschap super mee. Ze hadden in ieder geval duidelijk gevoel voor humor. Toen ik tijdens het dinertje naar buiten ging voor een …pauze, en pas na 15 min terugkwam en doodleuk tegen mijn tafelgenoot zei: “Sorry maar ik heb buiten een super toffe gast ontmoet”, mijn camera nam en terug naar buiten wandelde (met mijn masker op of course) lag iedereen plat van het lachen en dixit de andere kant van de tafel, stonden ze stuk voor stuk aan mijn kant. Tuurlijk want wie wil er nu niet even babbelen met deze rock n roll chef over zijn passie voor eten, vis en zijn liefde voor het bakkersvak.



Maar ik ben wat afgeweken hé… het begin dus. Je hebt geen keuze. Er is 1 menu. Seafire what's in a name? Een vismenu (dus als je niet van vis houdt, weet je wat te doen) dat het verhaal van Hiele vertelt. Een verrukkelijk inspirerend verhaal zo blijkt tijdens ons avondje. Alle tafeltjes zijn in een mum van tijd voorzien van apero. Wij kozen voor de huischampagne die een mooi frisse toets had. En dan het moment suprême, de tocht begint... de chef komt binnen gewandeld – lees springt binnen - en heet iedereen welkom in zijn nonchalante maar uiterst charmerende stijl. Hij legt kort uit wat er gaat volgen en vertelt hoe zijn liefde voor food begon. Blijkbaar was hij vroeger een beetje rebels – waarom verwondert me dat niet? - en ging werken bij een bakker. Een harde stiel, maar hij werd er verliefd op brood maken. En om ons te overtuigen dat hij écht wel iets van kent van de bakkersstiel, krijgen we als eerste huisgemaakte krokantjes met oude kaas geserveerd.




En ja hoor! Direct een schot in de roos. Ik kijk naar de overkant van de tafel en mompel “dat belooft heerlijk te worden”. De hapjes die volgen brengen me in de zevende hemel… alles is in huis bereid en ieder hapje is een ware smaakbom. Mijn absolute favoriet? De overheerlijke scheermessen? Of de op twee wijze bereide mosselen, subliem gepresenteerd als beignets op een tak? Of de frisse makreel? Echt moeilijk om niet euforisch te worden bij al deze lekkernijen.




De gastvrouw, een toffe no nonsense madame, heeft perfecte wijnen gekozen bij het geheel. Enkele witte wijnen volgen elkaar op. Allemaal een beetje in dezelfde stijl, maar we gaan wel crescendo en het moet gezegd, ze vullen de gerechten perfect aan. Ieder gerecht wordt aangekondigd en op fantastische wijze gepresenteerd. Respect. Ik kan zelf wel een beetje koken, maar een mooi bord dresseren? Nee hoor, dat lukt me nog altijd niet! Dus ik zet gewoon de potten op tafel zoals Damien, jarenlang souschef van één van mijn favo Brusselse chefs Yves Mattagne, me aanraadde tijdens een Miele kookworkshop met Anniek van Tafelklap.


Maar ik wijk weer af… Denk dat de chef gehoord had dat er Brusselse ketjes in zijn resto zaten want het volgende gerecht was – voor mij althans toch – een ode aan de Brusselse wafel. Een “Brusselse” wafel met kreeft. Amai! Ik voelde het komen… mijn culinair orgasme. Gewoon verrukkelijk die combi. De gastvrouw komt mijn bord halen en ik vraag met mijn allerserieuste gezicht "Kan ik aub nog eens hetzelfde krijgen?" Ze kijkt me aan en schatert. Heerlijk dat ontspannen sfeertje dat hier hangt. Geen chichi of chela nee gewoon recht door zee en u take it or u leave it. Ik heb mijn keuze alvast gemaakt:):):)





Tijd voor het tweede couplet. Kan het nog beter, vraag ik me af? Een fris intermezzo later, volgt een ode aan Hiele zijn grootvader. Een taartje van aardappel, haring met zure uitjes en mosterd. En dit alles overgoten met een lekker sausje. Heerlijk die eenvoud van smaken. De mosterd was voor mij niet echt nodig, beetje overheersend voor de sublieme smaak van de haring (ik lust dat eigenlijk niet zo graag hahahaha).


En dan roept de chef iedereen naar buiten. OK. Iedereen kijkt elkaar effen aan. Raar, Nog nooit niet meegemaakt in een restaurant. Niemand durft iets te vragen. Iedereen volgt gedwee. Hiele is nogal imposant maar wel schattig:):):) Buiten wacht ons een verrassing van formaat.


De chef heeft een vuurtje gestookt, gooit er nog wat extra blokken op en laat ons kennismaken met het hoofdgerecht. Twee prachtige tarbotten op een bedje van bladeren en kruiden uit de tuin. Souschef Bart (trouwens ook een heel toffe kerel, die ik beetje liet blozen toen ik weer eens onnozel moest doen en een foto vroeg van die knappe gast met de vis:):):) toont met trots de 2 prachtexemplaren. Duidelijk dat deze twee mannen fier zijn op wat ze doen en met respect voor het product koken. De vis wordt op het vuur gelegd. Er gaan twee grote bakken over. En dan gooit de chef er dikke jutten dekens over vol water. Het resultaat? De vis wordt gebakken, gegrild en gestoomd.




Daarna volgt een bezoekje aan de tuin. Veel appelbomen (dju ik ben allergisch voor appelen), kruiden én de pop-up zomerbar. Die ziet er trouwens ook supergezellig uit en ik zie de gasten genieten van de home made pizza’s. Misschien nog eens een reden om terug te gaan deze zomer.



Plots rinkelt het belletje. Wil iedereen terug aan tafel komen? Oeps, de gasten luisteren niet zo goed en het belletje rinkelt nog eens. Iets dwingender nu. Maar ik begrijp al snel waarom. Het is tijd voor de alom geroemde bisque van Hiele. Ja watte! Mijn orgasme stijgt. Je neemt een homp huisgebakken brood, je haalt dit door de in huisgemaakte stokvisboter, je neemt wat garnalen en je dopt het geheel in de dampende soep. En dan is het puur genieten. Eenvoudig lekker. Beter kan ik het niet uitleggen. En ja, mijn culinair orgasme bereikt bijna zijn hoogtepunt…




Maar dat is buiten het hoofdgerecht gerekend. Die tarbot hé, weet je nog. Dat is zo’n smaaksensatie. De vis is net goed van cuisson. Een streling voor het oog en om vingers en duimen van af te likken. En ja… mijn eerste culinair orgasme van dit jaar (ik krijg er niet zoveel, het vorige was bij Rebelle in Kortrijk, ook een jonge topchef).







Ik heb er lang op moeten wachten, maar mijn geduld is beloond. Willem Hiele is een unieke chef die kookt met pure liefde voor het vak en elke dag keihard werkt om zijn gasten te verwennen. Ik ben de volgende dag nog even langs geweest, want heb een brood en bisque besteld. Kon het gewoon niet laten… ik wilde nog nagenieten van het zinderend avondje culinair genot! En JA een culinair orgasme bestaat wel degelijk:):):)


PS Het dessert was ook je van het! Ik ben nogal allergisch voor heel wat fruit maar dixit mijn tafelgenoot was het fruittaartje perfecto:)

Proudly created by Seriously Food.

Terms and conditions.